www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
/1-7 sektor George, bądźcie w pogotowiu, /zgłoszono 10-30 przy 695...
/2-5 Henry, zgłoszenie 10-31 /na Lexington avenue,
/Pomiędzy ulicami 115 i 116.
- Tyrell, można prosić o zdjęcie? - Tyrell, tutaj!
To dla moich dzieci. Wielkie dzięki, stary.
Tyrell Mann. Moje gratulacje. Co za dzień. Na długo go zapamiętasz.
Przypuszczaliśmy, że przejdziesz pierwszy etap,
ale nikt się nie spodziewał, że będziesz w pierwszej piątce.
Jak to zrobiłeś?
Cóż, ludzie mnie nie doceniali, ponieważ przyszedłem z małej szkoły.
Ale otworzyłem im oczy, panie Enberg.
Dostałeś się do drużyny mistrzów ligi. Jak dalej widzisz swoją przyszłość?
Super Bowl, stary. Jak nic.
Super Bowl dla Manna.
Wygląda na twojego fana.
Cóż, każdy chce być Super Mannem. Dzięki.
Hej, to ptak. Nie, to samolot. To...
Matthew Palmer.
Znalazłem to 10 stóp od ofiary.
Karta kredytowa,
trochę wizytówek, wszystko należy do Matthew Palmera.
Nie ma gotówki.
Napad źle wyszedł?
Tylko pytanie, o co chodzi z tym kostiumem superbohatera?
Może bal przebierańców albo jakaś kampania reklamowa.
W mieście trwa nabór do drużyny footballowej.
Tyrell Mann niespodziewanie został bohaterem rundy.
Nazywają go "Super Mann."
Jestem z prasy. Przepraszam.
Zaczyna się...
Witaj Jane.
Ta taśma jest tu nie bez powodu.
Daj spokój, Flack. Jesteś tak dobry, jak twój ostatni artykuł.
No tak, wiem. Jak tylko będziemy coś wiedzieć, dowiesz się pierwsza. Obiecuję.
Mac Taylor.
Pa.
Już jedziemy.
Facet w pelerynie.
Ubrania zostawione w budce telefonicznej.
Daj spokój, Mac.
To niemożliwe.
.::Grupa Hatak - Hatak.pl::. /przedstawia
CSI New York
Tłumaczenie i napisy: pablocoo Korekta: Irish
CSI New York Odcinek 2x19 "Super Men"
Dawaj portfel! Już! No dalej skurwielu, ogłuchłeś?
- W porządku? - Tak, tak.
I ostatni raz, kiedy go widziałem, gonił tego gościa, który mnie okradł.
Panie Palmer, będę potrzebował adresu tego bankomatu.
Oczywiście.
Wy myśleliście, że to ja... byłem w tej uliczce, prawda?
Cóz, znaleźliśmy pana portfel obok ciała ofiary.
- Faceta w kostiumie? - Tak.
Uratował mi życie.
A ja nie będę miał okazji mu podziękować.
Powinienem zawiesić wywieszkę "Nie przeszkadzać" na drzwiach..
- Widzę, że nie jesteś dziś w humorze. - Mam ręce pełne roboty,
a wasz Kowalski nie ułatwia mi pracy.
- Czego się do tej pory dowiedziałeś, Sid? - Ofiarą nie był człowiek ze stali.
Od rana wyciągam z niego "pamiątki", ale żadna z nich nie spowodowała śmierci.
Trochę tego jest.
Pocisk kaliber 22 w udzie.
Sprzed trzech lub czterech lat.
Uszkodzenia minimalne, prawdopodobnie był jakiś wybrakowany.
Stary kawałek nożyczek, zagrzebany głęboko w barku.
Mamy świadka, który twierdzi, że ofiara goniła człowieka z nożem.
Ostrze wyciągnąłem z długo leczonej rany.
Przynajmniej trzy lata.
Wnioskując z niechlujnej blizny powiedziałbym, że ofiara sama się zszyła.
- Więc co z przyczyną śmierci? - Wysłałem już krew na toksykologię,
a zaraz zacznę go rozkładać i zobaczę, co sprawiło, że serce przestało mu bić.
Tyrell Mann. Nazywali go Super Mann.
I mieli powód. 45 przyłożeń w college'u,
przebiegnięte ponad 3000 jardów w karierze i średnio 7,2 jarda biegu z piłką.
Nie mów, proszę, że znasz się na footballu.
- Tak trudno w to uwierzyć? - Nie, ale to niebezpieczne.
Jeszcze cię poproszę o rękę...
Smutna sprawa.
Dzieciak miał wczoraj najlepszy dzień w życiu.
Ktoś postanowił, że będzie on ostatnim.
- Kto go znalazł? - Ernie Albergo z obsługi pokojowej.
Zapukał, nie słyszał nikogo, więc wszedł.
A ten facet za drzwiami?
To osobisty trener Tyrella Manna.
I nie wyjdzie, dopóki nie dostanie jakichś odpowiedzi.
Rana kłuta.
Trochę za duża, jeśli miałaby to być strzykawka, co?
Dziwne. Nie ma żadnych stłuczeń ani zadrapań.
Nic, co wskazywałoby na walkę.
Więc został zaatakowany od tyłu.
Zaskoczono go.
Jeśli to jedyny uraz, to dlaczego nie żyje?
To raczej zbyt mało krwi, żeby mógł się wykrwawić.
Tak, dywan jest ciemny, a pod nim jest wyściółka.
Zabiorę go do Pino, może uda się mu wycisnąć tyle krwi, żeby potwierdzić przyczynę zgonu.
Co mogło zabić kogoś tak dużego i silnego tak szybko?
Spróbujmy się dowiedzieć.
Hej.
Ściągnąłem odciski palców z okularów znalezionych w budce telefonicznej
i pasują do naszego Kowalskiego.
Więc przebrał się w budce telefonicznej, zanim uratował tego gościa przy bankomacie.
Tak, zupełnie jakby to było na serio.
Nie wydaje ci się to dziwne? Żadnych suwaków ani wiązań,
jakby był więźniem albo osobą ze skłonnościami samobójczymi.
Tak.
- Biuro osób zaginionych coś znalazło? - Jeszcze nic.
- Ja... nie rozumiem tego. - Czego?
Co skłoniło faceta, żeby założyć kostium superbohatera i tak ryzykować?
Wiara, że jeden człowiek może ratować świat.
- Co tu masz? - Szkło.
Znalazłem je zarówno na ubraniu i na kostumie.
Jeśli dowiemy się, jaki jest skład pierwiastkowy szkła,
być może będziemy wiedzieć, skąd ono pochodzi.
Teraz czas na użycie naszych supermocy.
...Żeby zidentyfikować ofiarę.
To nie może być prawda...
Mamy dane pocisku znalezionego w ciele ofiary.
Z rozwiązanej już sprawy.
Sprawca powiedział, że napadał na sklep osiedlowy dwa lata temu,
kiedy facet w kostiumie superbohatera zaatakował go.
Kolejne przestępstwo udaremnione przez naszego tajemniczego bohatera.
Straż obywatelska robi to samo.
Och, daj spokój Mac, on pomagał ludziom.
Taa, i został zabity z powodu własnych kłopotów.
Nigdy nie wiązałeś ręcznika na szyi, kiedy byłeś dzieckiem
i nie udawałeś, że jesteś superbohaterem? Może Mały Mac?
Sierżant Rock. Kiedy byłem dzieckiem, nie można było mnie oderwać od munduru polowego..
Mam wyniki analizy spektroskopowej.
No to mów.
Słuchajcie, chcę, żebyście wiedzieli, że powtórzyliśmy test 3 razy,
używając różnych próbek, żeby być pewnym.
Sprzęt pracował prawidłowo, więc powtórzyłem to jeszcze raz i...
- Wyniki były takie same, więc... - Dobra Adam. Wyduś to z siebie.
Szkło, które dr Hawkes wyciągnął z naszego Kowalskiego...
Okazało się, że to Krypton.
Krypton?
- Kryptonit był jedyną słabością Supermana. - Więc to wszystko wyjaśnia.
Lindsay, możesz mi podać skalpel?
Od kiedy pracujesz na dziennej zmianie, Pino?
Miałem wyjść pięc godzin temu i wtedy facet się pojawił.
Tyrell Mann.
Nie mógłbym sobie odpuścić tej autopsji.
Widzisz bąbelki powietrza wydostające się z serca? Ofiara się nie wykrwawiła, Lindsay.
Na dywanie było zbyt mało krwi. Miałaś rację.
Przyczyną śmierci był zator powietrzny.
Więc do krwioobiegu zostało wciśnięte powietrze.
Tak.
Narzędziem zbrodni.
Coś przebiło zewnętrzną żyłę szyjną w tym miejscu.
Z powodu ujemnego ciśnienia, które zasysa krew w stronę serca,
powietrze zmieszało się z krwią, co wytworzyło bąbelki, które wywołały zator.
Ofiara prawdopodobnie zdołała złapać jeden, może dwa oddechy i natychmiast upadła.
Jakiś pomysł, co mogło być narzędziem zbrodni?
Nie. Jak na razie nie.
Piłki. Były tam dwie napompowane piłki, podpisane przez Manna,
oraz dwie nienapompowane i niepodpisane.
Ktoś je pompował.
Pompka do piłek ma igłę, która pasowałaby i do rany i zatoru.
Ale Danny, przetrząsnęliśmy cały pokój i nic takiego nie znaleźliśmy.
Zabójca je zabrał ze sobą.
Być może mam wskazówkę, która was pokieruje we właściwą stronę.
Ten napis był pokryty krwią.
Wygląda to na cyfry. Na numer telefonu.
Więc, kobieta, której szukacie używa długotrwałej szminki.
Jest w niej dużo tłuszczu do nawilżania warg.
Wodą łatwo się tego nie spierze.
"Zadzwoń do mnie".
Ostatnia litera to "E". Widziałam ją wysmarowaną szminką na prześcieradle.
Więc mogę połączyć te cyfry z tymi, które ja znalazłam
i być może zdobędziemy numer telefonu tajemniczej kobiety nr 1.
Teraz bonus.
Ofiara miała kontuzję rzepki balotująca.
Uraz utrzymuje się już od conajmniej trzech lat.
Są ślady wstrzykiwania kortykosteroidów, leków przeciwzapalnych,
a wiązadła pod rzepką ledwie trzymają się kupy.
No ale chwileczkę. Nikt nie podpisze kontraktu z kimś, kto ma taki uraz.
Podpisze, jeśli nie będzie o tym wiedział.
Więc jak utrzymać coś takiego w tajemnicy?
Zatrudnić osobistego trenera.
Pan Pruitt, co słychać?
Wodę poproszę.
Może mi pan zostawić wizytówkę, detektywie?
Odpowiedziałam już dziś na wystarczająco dużo pytań.
Ale założę się, że nie na najważniejsze.
Słyszałeś kiedyś o wymuszeniach?
Ile Mann ci płacił za dotrzymywanie tajemnicy?
Miał poważny uraz kolana.
Tyrell Mann był zdrowy.
Nie czyta pan gazet?
Przebiegł 40 metrów w 4.3 sekundy z przyłożeniem.
Cuda nowoczesnej medycyny.
Wstrzykiwałeś mu codziennie środki przeciwbólowe i kortyzony...
Może co kilka dni...
Robiłem tylko to, za co płaciła mi szkoła.
Dbałem o ich sportowca-stypendystę.
To nie przestępstwo.
Rozmawiałem z wydziałem sportu.
Powiedzieli, że wziąłeś sobie wolne dwa miesiące temu.
Tyrell poprosił, żebym go przygotował do naboru.
I zapłacił ci czym?
Obietnicą.
Że jak już go przyjmą, dostanę wszystko, co jest mi winien.
Ale nie sądziłeś, że będzie w pierwszej rundzie czwarty.
O jakich pieniądzach mówimy?
Gwarantowane 3-4 miliony dolarów za samo podpisanie kontraktu?
Nie mogło się to stać bez ciebie, dbającego o jego kolano.
Dotrzymywanie sekretu nagle zaczęło kosztować go więcej, niż się umawialiście?
Może nie chciał ci zapłacić?
I dlatego go zabiłem.
Nie wiem, może się pokłóciliście, rzeczy wymknęły się spod kontroli.
Gdybyś miał na to dowód, siedziałbym teraz w celi
prosząc o możliwość rozmowy telefonicznej, a nie tutaj, przy stoliku w barze.
Byłeś ostatniej nocy w pokoju Tyrella Manna.
Zgubiłeś pióro.
Znaleźliśmy je pod jego ciałem, pokryte krwią.
Wpadłem do niego, żeby omówić plan na kolejne dni.
Musiało mi wypaść.
Więc co, jesteś też jego sekretarką?
Wiesz, ten dzieciak...
był wspaniałym sportowcem.
Chciał tylko jednego roku.
Przez jeden rok grać lidze NFL.
I tak, zaoferował mi kupę forsy, żebym mu w tym pomógł.
Więc dlaczego miałbym zabijać swojego pracodawcę, detektywie?
Dlaczego miałbym zabijać przyjaciela?
Przyszedł raport z autopsji naszego superbohatera.
Ślady risperidonu i litu.
Ale zbyt mało, żeby spowodować śmierć.
Brał leki uspokajające i antydepresyjne.
Hej. Flack właśnie to podrzucił. To recepta,
którą jak sądzimy Carter kupił w tej uliczce.
Wypisana przez doktora Burra z nowojorskiego Szpitala Psychiatrycznego.
Szpitala Psychiatrycznego...
Więc? Co to jest?
Testy toksykologicze wykazały risperidon i lit u naszej ofiary.
Jeden leczy choroby depresyjne, a drugi urojenia.
To wyjaśnia, dlaczego nasz Kowalski myślał, że jest Supermanem.
Tak, to recepta z mojego bloczku, ale...
Ja jej nie wypisałem.
Nie wypisuję recept osobom, które nie są moimi pacjentami.
Ktoś musiał włamać się do mojego gabinetu.
Będziemy potrzebować próbki pańskiego pisma do porównania.
- Oczywiście. - Czy ten człowiek był pańskim pacjentem?
To Clark.
Clark?
Clark Kranen. Jego...
Jego matka zostawiła go tu jakieś 25 lat temu.
To był pokój Clarka.
Kiedy się u nas pojawił, miał problemy rozwojowe.
Ograniczenia w funkcjonowaniu umysłu oraz umiejętności komunikacji.
Jaka była oficjalna diagnoza?
Cóż, miał, jakbyśmy to nazwali, łagodny niedorozwój umysłowy.
Ale wciąż potrzebował pomocy, żeby się sobą zajmować,
Przepraszam, doktorze Burr, panna Williams pana szuka.
Pan Zimmerman znów źle się zachowuje.
Być może pan Dox będzie mógł odpowiedzieć na resztę waszych pytań. Proszę mi wybaczyć.
Clark potrzebował pomocy, żeby się sobą zajmować,
a pomagał całkowicie obcym ludziom.
Widocznie kiedy zajmował tym umysł, nie istniały dla niego granice.
Hej, Mac. Popatrz na to.
Stare radio policyjne.
Zobaczmy, co jeszcze znajdziemy.
Krypton jest używany jako gaz do napełniania lamp jarzeniowych.
Zobacz. Kij od miotły.
Wygląda na to, że Clark rozbił kijem światło,
żeby nikt z zewnątrz nie widział, jak wymyka się ze szpitala.
To wyjaśnia, skąd się wziął krypton i szkło na jego ubraniu.
Puchar z zawodów karate. On je wygrał?
Panie Dox?
Clark był sportowcem?
To mój.
Clarkowi się podobał, więc pozwoliłem mu go zatrzymać...
- Byliście dobrymi przyjaciółmi. - Wszyscy lubili Clarka.
Kim jest ten mężczyzna na tym zdjęciu?
To Steve, starszy brat Clarka.
- Był tu parę dni temu. - Stały gość?
Nie, Steve pokazuje się tu tylko raz w miesiącu.
Jak w zegarku.
Clark miał taki zwyczaj.
Zawsze się ubierał i pakował walizkę.
Steve obiecał mu, że pewnego dnia zabierze go do domu.
Nigdy tego nie zrobił.
Wizyty zawsze kończyły się kłótnią.
Ostatnio nawet ostrą.
Wiesz, gdzie mogę znaleźć Steve'a?
Nie.
Mamy mnóstwo korespondencji oznaczonej "zwrócić do nadawcy".
Przestaliśmy pytać.
Dziękuję.
Jaki człowiek okłamuje własnego brata?
Witam.
Mac Taylor.
Stella Bonasera.
Flash.
Thor.
Aquaman.
On nie lubi... dużo mówić.
Clark nie żyje, prawda?
Tak. Przykro mi.
Clark... był moim... przyjacielem.
Wiecie, kto go zabił?
Wciąż prowadzimy dochodzenie.
Skąd wiedziałeś, że Clark został zamordowany?
Mówił, że są tutaj wrogowie.
Miał zamiar pokazać, że służy sprawiedliwości.
Więc krew na pierścionku Manna z licealnych zawodów należy do kobiety.
Niestety w bazie danych nic nie ma. Co ty masz?
DNA ze szminki na kanapce. Także kobiety.
Szminka pasuje do wszystkich śladów, jakie znalazłam na prześcieladle.
Płyny ustrojowe, pot...
Także nic w bazie danych.
Zobaczmy, czy do siebie pasują.
Nie.
- Dwie różne kobiety. - Musimy je tylko znaleźć.
Dobra, to nagranie z bankomatu, z nocy, kiedy Clark został zamordowany.
Jest Matthew Palmer.
Zatrzymaj.
- Możemy poprawić to ujęcie? - Spróbuję przybliżyć.
- Znasz go? - O, tak...
Ma na imię Carter. Carter England.
Bez przerwy okrada ludzi przy bankomatach.
Nadchodzi nasz superbohater.
Wygląda mi to na motyw.
Martwię się, Carter.
Do tej pory były tylko drobne kradzieże.
Nigdy nie sądziłem, że awansujesz na mordercę.
Morderstwo?
Nie, synu.
To nie ja.
Ściągnij kaptur i czapkę.
Chcę widzieć twoją piękną twarz.
Ten świrus...
Ten świrus powtrzymał cię od zanożowania faceta przy bankomacie dla 300$.
Dla mnie, zabicie go za to, jest jak zabicie gliniarza.
Chcę tylko powiedzieć,
że jeśli biegasz w rajstopach i pelerynie próbując zrobić coś dobrego,
w końcu przytrafi ci się coś złego.
Mam cię na nagraniu ochrony, popełniającego przestępstwo, Carter.
Więc jeśli nie powiesz mi, co się stało w tej uliczce,
posadzę cię za morderstwo.
Byłem tam, ale nikogo nie zabiłem, stary.
Mężczyzna, którego rabowałeś powiedział, że facet w kostiumie pobiegł za tobą.
Te buty potrafią szaleć, wiesz o czym mówię?
Zostawiłem go w tyle.
Zająłem się własnymi sprawami.
Gdzie poszedłeś?
Szukałem imprezy.
Kupiłem też receptę.
- Wszystko w porządku? - Tak, tak.
Załatwiłeś sobie heroinę, co?
Dobrze wiedzieć, że niektórzy ćpuni nigdy się nie zmienią.
Gdzie to dostałeś? Chcę znać nazwę apteki.
Spokojnie. Wyluzuj.
W aptece Wallmana, na broadway'u.
A recepta?
Od białego gościa, średniego wzrostu, w zielonych spodniach...
Wiesz... Takich, jakie noszą w szpitalach.
Znasz nazwisko?
Nigdy nas sobie formalnie nie przedstawiono, synu.
- Więc mogę iść? - Tak, jasne.
Oficer Nelson pokaże ci twój pokój.
Daj spokój, Flack. Myślałem, że mieliśmy być jak bracia, stary.
Tak, ale wiesz, czasami...
bracia się kłócą.
/Halo?
Poznałam Tyrella Manna zaledwie dwa dni temu.
Wcześniej nawet o nim nie słyszałam.
Więc jakim sposobem jesteś w jego ramionach na zdjęciach w każdej gazecie?
Zobaczył mnie na imprezie, więc razem zabalowaliśmy.
A po imprezie?
Poszliśmy do jego pokoju, żeby lepiej się poznać.
Kiedy wychodziłam, był zaspokojony i żywy.
Zadrapania na twoim nadgarstku sugerują coś innego.
Musiałaś się bronić, Charlene?
Może powiedziałaś "nie"...
a on nie przyjął tego jako odpowiedź.
Chyba jeszcze nie wychodzisz? Zabawa dopiero się zaczyna.
Zostaw mnie!
Kotku, ważący 120 kg napastnik nie potrafi mnie zatrzymać.
Co ty możesz zrobić?
/Złapałaś pierwszy, /lepszy przedmiot.
Nic takiego nie było.
To prawda, było trochę brutalnego seksu, ale to wszystko.
Z reguły nie zapisuję mojego numeru na klatce martwego faceta.
Jeszcze jakieś pytania?
Nie.
Tylko jedna sugestia.
Zostań w mieście.
Te wszystkie koperty są zaadresowane do brata Clarka.
Jak ci tam idzie?
Znajduję podobieństwa.
Ale pismo dr Burra mogło zostać podrobione.
Potrzebuję więcej czasu.
Hej, plamy na pieniądzach, które znaleźliście w szafie Clarka,
pochodzą z fenylonediaminy, nafty, trimetylobenzenu
i różnych barwników.
- Jak w paście do butów. - Dobry jesteś.
Przypomniały mi się stare czasy. W piechocie morskiej
twoje buty muszą błyszczeć się jak mosiądz.
Znalazłem kolor czarny, brązowy...
Wydaje mi się, że Steve zarabia na życie czyszcząc buty.
Jeśli tak, to wiem gdzie...
Plac pucybutów.
To naprzeciwko ulicy z adresu pokreślonego na kopercie.
399 ulica. Jest tam główny urząd poczty.
Ale jak Steve dostawał pocztę? W adresie nie ma numeru skrzynki pocztowej.
Nie jest potrzebny.
W okienku 18 przyjmują pocztę dla bezdomnych.
Więc Steve żył na ulicy.
Nic dziwnego, że nie mógł zabrać Clarka do domu.
Mówiłem Clarkowi, że musi przestać udawać superbohatera,
ale mnie nie słuchał.
Z tego powodu się pokłóciliście podczas twojej ostatniej wizyty?
Clark chciał, żebym go zabrał do domu. Powiedziałem, że jeszcze nie teraz.
- Wkurzył się. - On cię uderzył?
Nie, to pan Dox, salowy.
Zobaczył, że się kłócimy, prawie rozpruł mi głowę.
Nie chcę tu dłużej przebywać.
Chcę iść z tobą do domu. Obiecałeś.
- Następnym razem, Clark. - Nie!
Zawsze to powtarzasz! Chcę z tobą iść do domu!
Chcę iść do domu dzisiaj!
Puść mnie, Clark!
Chcę z tobą iść do domu!
Chcę dzisiaj iść!
I co się wtedy stało?
Wyszedłem. Wróciłem do pracy.
Byłeś jego prawnym opiekunem, więc dostawałeś wszystkie świadczenia.
Tak...
400$ miesięcznie?
Ale dawałeś mu tylko 50$.
Znaleźliśmy koperty. Co robiłeś z pozostałymi 350$?
Miałem kiedyś problemy z hazardem.
Wciąż jestem winny ludziom pieniądze.
Clark ich nawet nie potrzebował.
Robiłem wszystko, co w mojej mocy.
Pracujesz pięć przecznic od miejsca, w którym przebywał twój brat,
i odwiedzałeś go tylko raz w miesiącu?
Co mam ci powiedzieć?
Że było mi wstyd, że dom, w którym się wychował, do którego
miał nadzieję wrócić, został przejęty przez bank 5 lat temu?
Detektywie, mieszkam na ulicy.
W jaki sposób miałbym zaopiekować się bratem?
Będziesz musiał przyjść i zidentyfikować ciało.
On nie zawsze był taki.
To znaczy?
Clark miał 4 lata, kiedy to się stało.
Moja matka źle się czuła, chciała się położyć i chwilę zdrzemnąć.
Powiedziała, żebym pilnował Clarka.
/Miałem 10 lat.
/Myszy próbowały się /desperacko bronić.
Steve, zobacz. Umiem latać.
/Steve.
Popatrz na mnie.
Umiem latać.
Zdołali go uratować, ale już nigdy nie był taki sam.
Matka nigdy nie doszła do siebie.
Podrzuciła Clarka do szpitala, a sama prawie zapijała się na śmierć.
Codziennie myślę o jednym.
Chciałbym móc cofnąć czas...
Może pójdziesz ze mną teraz?
Podrzucę cię do medyka sądowego.
W porządku, mamy trenera Tyrella z możliwym motywem.
Tyrell poprosił mnie, żebym przygotował go do naboru.
Mamy tajemniczą kobietę numer 1,
Charlene.
Kiedy wychodziłam, był zaspokojony i żywy.
Bez wyraźnego motywu, ale z postawą,
która dla mnie kwalifikuje ją jako podejrzaną.
Detektywi przesłuchali agentów, graczy, trenerów i cała grupę ludzi,
którzy odnieśliby korzyść tylko wtedy, gdyby Tyrell był żywy i grał.
Czyli zostaje nam tylko tajemnicza kobieta numer 2,
którą możemy zidentyfikować jednynie z krwi na pierścieniu Manna z liceum.
I nie mamy narzędzia zbrodni.
Mamy tu trudną sprawę, Montana.
Chodźmy coś zjeść. Lepiej mi się myśli, kiedy jestem najedzony.
Moment.
Jedzenie.
Pamiętasz gościa, który pracował w obsłudze pokojowej?
Ernie Albergo.
Powiedział, że przyszedł do pokoju Tyrella po wózek na jedzenie
i wtedy znalazł go tam martwego.
Danny, popatrz na zdjęcia z miejsca zbrodni.
Gdzie jest wózek?
Wywieźli go z pokoju.
Według raportu policji, nie Erniego.
Więc wywiózł go morderca.
Wiesz? Chyba masz rację.
Ten cały obszar dywanu jest splamiony krwią,
podczas, gdy wyściółka pod nim była mocno poplamiona
tylko w jednym miejscu. I nie mogłem dojść, dlaczego.
Wózek tędy przejechał,
zaraz po tym, jak krew Tyrella zaczęła sączyć na dywan.
Ślad mniej więcej odpowiada rozmiarowi koła.
No ale Danny, nie było śladów krwi z koła wózka. Zauważylibyśmy.
Bo nie przejechał po krwi.
Ciężar wózka spowodował, że dywan się zagiął,
a krew przesiąkła w to jedno miejsce na wyściółce.
Więć zabójca wywiózł wózek i pojechał nim w głąb korytarza,
z dala od pokoju Manna, skąd miał być odebrany.
Dlatego Ernie go nie widział, kiedy wszedł.
Ale po co miałbym kogoś zabić i martwić się o wywieznie wózka?
Bo panikujesz.
Chcesz się wydostać z hotelu,
ale najpierw musisz ukryć narzędzie zbrodni.
/Obsługa powiedziała, że gdyby /coś znaleźli, wylądowałoby to tutaj.
Nie sądzisz, że powinni te rzeczy jakoś lepiej uporządkować, co?
W porządku alfabetycznym, albo coś...
Ok, no to mamy.
To jest wzór.
Próbka, która dostarczył nam dr Burr.
Widzicie, jak wszystkie znaki przekrzywiają się lekko na prawo?
Ale w dokumencie, który sprawdzamy, tym od Cartera,
wszystkie litery są prostopadle do linii.
Teraz popatrzmy na litery "T".
W badanym dokumencie nie ma przerwy w pociągnięciu piórem.
W próbce dr Burra, litera "T"
ma poziomą kreskę początkującą, a następnie oddzielny dół.
To dwa różne pisma.
Więc to, które miał Carter, to z całą pewnością falsyfikat.
Więc jeśli dr Burr nie wypisał tej recepty,
to kto ją sprzedał w tej uliczce?
Macie waszą przyczynę śmierci.
Rozproszony uraz rdzenia przedłużonego.
Wasz bohater doznał zwarcia od uderzenia w głowę.
Śmierć była natychmiastowa.
Jakiej siły potrzeba, żeby spowodować takie uszkodzenie?
Nie trzeba było dużej.
Ofiara była już na to podatna z powodu wcześniejszego urazu głowy.
Więc albo zabójca posiadał znaczną wiedzę o ludzkiej anatomii,
- albo to jedno szczęśliwe uderzenie. - Albo cios karate...
Więc szukacie kogoś, kto zna karate?
Chyba już znaleźliśmy.
Pan Dox, salowy.
Danny...
krew z pompki to krew Tyrella Manna.
Czyli mamy potwierdzenie, że to narzędzie zbrodni.
Tak. Nie mam żadnych danych z bazy o odciskach palców, które ściagłam z pompki.
ale DNA z odcisków wskazuje na nieznanego mężczyznę, także brak danych.
Jesteś strasznie podekscytowana jak na kogoś, kto mi mówi, że nie mamy podjrzanego.
Teraz zaczyna się najlepsze.
DNA z odcisków z pompki i DNA z krwi na pierścieniu Manna,
mają jeden wspólny allel w 13 miejcach na chromosomach.
To znaczy, że facet, który zostawił odciski na narzędziu zbrodni, jest albo ojcem,
albo synem kobiety, której krew była na pierścieniu.
- Dokładnie. - I nie mamy żadnych nazwisk.
Nie, ale mamy punkt zaczepienia. DNA na pierścieniu było zwietrzone.
Czyli krew tam była zanim Tyrell Mann został zamorodwany.
Właśnie. Więc powinniśmy zacząć od liceum, kiedy dostał pierścień.
- Świetnie. - Super.
Danny. Zdarzył się wypadek samochodowy.
To by wyjaśniało uraz kolana.
Zginęła Elaine Bradford. Miała 17 lat. Była jedynaczką.
To musiało być ciężkie dla rodziców.
Pisze tu, że Tyrell uciekł z miejsca wypadku.
Nie zadzwonił po pomoc,
twierdził, że był zdezorientowany i rozkojarzony.
Jest tu zdjęcie Elaine i Tyrella z balu maturalnego.
Widzisz jej naszyjnik?
- Możesz powiększyć? - Tak.
Nosi na szyi pierścień Tyrella.
Jej rzeczy osobiste zostałyby po autopsji zwrócone rodzinie.
Jej ojcu...
To okropne, co się stało.
Smutne.
Trenowałem Tyrella, kiedy miał 9 lat.
W drużynie podwórkowej.
Był szybki...
Już wtedy to wiedzieliśmy.
Ostatni raz widziałem go ponad rok temu.
Nie, panie Bradford, widział go pan dwa dni temu w jego pokoju hotelowym.
Zabił go pan.
Nie.
Na narzędziu zbrodni są pańskie odciski palców.
- Nie, poszedłem tylko z nim porozmawiać. - Pokłóciliście się,
złapał pan pierwszą rzecz, jaka była pod ręką i wbił mu ją w szyję.
Po prostu ją tam zostawił...
Prowadził pod wpływem alkoholu i zabił moją córkę.
A wiecie, o co go oskarżyli?
O ucieczkę z miejsca wypadku.
Odpracował jakieś 3 tygodnie prac społecznych.
Nie chcieli zniszczyć mu przyszłości.
Więc poszedłeś do niego do pokoju, żeby się zemścić.
Nie.
Poszedłem z nim tylko porozmawiać.
Miałem dobre zamiary. Przysięgam, że to prawda.
To pierścionek, który dałeś mojej córce.
- Chcę ci go tylko dać, Tyrell. - Wiesz co? Zatrzymaj go sobie.
Ja go nie chcę.
Przebyłem długą drogę, żeby ci go dać.
Człowieku, czemu mi to dzisiaj robisz?
Czemu próbujesz zepsuć najlepszy dzień w moim życiu przypominając o przeszłości?
Prześladowało mnie to 4 i pół roku, ale to już koniec.
Wszyscy już zapomnieli. Wynoś się stąd, człowieku. Już.
Ja nie zapomniałem o Elaine. Nie zapomniałem o tym, co się stało.
Dzwonię po ochronę, żeby cię wyprowadzili.
Poszedłem mu powiedzieć...
wbrew wszystkiemu...
że życzę mu powodzenia.
Po prostu... nie miałem szansy mu tego powiedzieć.
Przykro mi z powodu córki.
Nie mam nic do powiedzenia.
W porządku, więc my będziemy mówić.
Dwa dni temu, Clark widział, jak kradniesz bloczek na recepty dr Burra,
a potem umawiasz się z Carterem Englandem na sprzedaż.
Clark postanowił, że nie pozwoli ci tego zrobić, więc zmienił się
w swoje alter ego... /ale zanim się z tobą zmierzył,
powstrzymał Cartera przed zabiciem niewinnego człowieka.
Ekscytujące.
Szkoda, że mnie tam nie było.
Więc mówisz, że nie byłeś w uliczce przy 64 ulicy dwa dni temu?
Ani nigdzie w pobliżu.
Chciałbym panu wierzyć, panie Dox. Naprawdę.
Ale detektywi Taylor i Bonasera tu obecni, absolutnie panu nie wierzą.
Dla nich liczy się nauka i mają kupę dowodów na to, że ty jesteś mordercą.
Ja?
Jestem ze starej szkoły.
Więc dzięki mojej niepewności będziesz postawiony w rzędzie podejrzanych.
Dziękuję.
Zanim pan tam pójdzie, panie Dox, może mógłby nam pan wyjaśnić,
jakim cudem pańskie pismo idealnie pasuje do pisma na recepcie
sprzedanej w uliczce, w której pan nie był 2 dni temu?
Tutaj.
Proszę samemu zobaczyć.
Widzi pan, że nie ma przerwy w literze "T"?
Tutaj też nie ma.
Recepta to dobrze wykonana podróbka.
Ale nie wystarczająco...
Pamiętasz Cartera Englanda, prawda?
Clark był twoim przyjacielem.
To był debil.
Płacono mi za udawanie, że się troszczę.
Więc nie miałeś żadnego problemu z zabiciem go.
Chciał mnie wydać.
Chciałem wbić mu trochę rozumu do głowy, wiecie, trochę go przetrzepać.
Nie ruszaj się.
Nie zmuszaj mnie, żebym zrobił ci krzywdę.
Clark, co ty tutaj robisz?
Clark!
Co ty do cholery chcesz zrobić?
/Kim on myślał, że był?
Był tylko gościem w żółtej pelerynie.
Wsadźcie go za kratki.
Idziemy.
Szkoda, że nie poznałeś Clarka.
Polubiłbyś go.
Na pewno.
Wiesz, te pieniądze, które przynosiłem mu przez te lata.
Nie wydał z nich ani grosza.
Nie mogę przestać myśleć, że wiedział, że pewnego dnia będę ich potrzebował.
To właśnie robią superbohaterowie. Przybywają, żeby ratować.
Powodzenia, Steve.
Dziękuję.
Mac Taylor.
Już jadę.
Tłumaczenie i napisy: pablocoo Korekta: Irish
www.tvsubtitles.net